خیالت میان برگ های پاییزی گم شده استخیالت میان نم نم باران گم شده استخیالت میان کوچه های بی عابر گم شده استخیالت میان شب های مهتابی گم شده استخیالت میان سیصد و شصت و پنج روز از دوازده سال ابری گم شده استخیالت میان چشم های بارانی ام گم شده استخیالت میان برگ های خشک دفتر خاطراتم گم شده استخیالت میان جرعه ای از قهوه و رنگ سرد این کافه گم شده استخیالت میان تنهایی های من گم شده استخیالت میان سردی ماه آذر گم شده استخیالت میان خیال های نم ناکم گم شده استخیالت نمیماند گم شده است.....

خیلی وقته تصمیم میگیرم بی خیال نوشتن شم اما هی قول خودمو میشکونم و مینویسم

خیلی وقته تصمیم دارم خودمو با خودم به ابد ببرم و فقط زندگی کنم اما انگار نمیشه

خیلی میخوام ولی خیلی نمیشه

خیلی تصمیم میگیرم اما عملی نمیشه

انگار که قرار نیست دله من با من کنار بیاد

من ساز خودمو میزنم اونم ساز خودش.......

بودن و نبودن ها خواستن و نشدن ها و حرف های نگفته..............

این کافه ی سرد و بی روح را دوست دارم شب های خیس بارانی اش را دوست دارم شب های تنهایی ام را دوست دارم کافی است نباشی....... می ایم و یک استکان قهوه داغ مینوشم و مدتی در فکر فرو میروم و بیرون میزنم ان هم برای مدت طولانی...... هر چه میکنم تا تو را فراموش کنم نمیشود چه اهمیتی دارد که من و تو ما شویم؟!؟!؟...... روحمان یکی است تو میان خواب و خیال و اغاز و پایان منی مطمئنا اهمیت روح بیشتر از جسم است و مطمئنا اغاز و پایان ماجرا این نخواهد بود حتی اگر زندگی اغاز و پایان را در دفتر رنگارنگش جور دیگری به تصویر کشد کار هر روزم خیال توست بگذار هر چه میخواهد بشود خیال من میزبان خی

کفش هایم کفش های انتظارند

کفش هایت کفش های رفتنند

کفش هایم کفش های امدن

کفش هایت کفش های بردن

کفش هایم کفش های دل زدن

کفش هایت کفش های دل و جان کندن

کفش هایم کفش های مردنند

کفش هایت کفش های...(مٌردم)

غروب که میشود خانه دلم روی ساحل کنار دریا بنا میشود

غروب که میشود هوا ابری میشود اسمان تاریک میشود

غروب که میشود خانه دلم به روی بلندترین نقطه شهر میان کوه بنا میشود

شهر زیر پایم معلوم میشود و ادم ها

ادم ها...

وای از ادم ها....

کوچه ها فرش برگ های رنگارنگ زرد و قرمز و نارنجی باران برای امدنت دلتنگ ابر ها بغض الود عابران اماده عاشق شدن چتر ها منتظر دستان عشاق همه دلتنگ حضور شاه عشاق؛فصل پاییز فصل تنهایی یکریزِ جنابِ حضرتِ تنهای پاییز